skip to Main Content

Abdulwahed vertelt hoe hij na 5 jaar solliciteren toch aan de slag is in de zorg

Als er niets verandert heeft ’t Gooi volgend jaar een tekort van ongeveer 1.225 zorgmedewerkers. Daar staat tegenover dat de algehele werkloosheid onder meer door de coronacrisis het afgelopen jaar gestegen is. Voor de regio is dat een optelsommetje: er wordt gewerkt om zo veel mogelijk mensen aan een baan te helpen, waaronder in de zorg. Dat lukte onder meer de 36-jarige Abdulwahed Kernazi al. Zes jaar geleden vluchtte hij uit Syrië naar Nederland, nu werkt hij in verzorgingshuis Amaris Gooizicht in Hilversum.

Abdulwahed legde in 2015 een barre tocht af naar ons land, vanwege de oorlogssituatie in zijn moederland. Hij was op zoek naar een veilig leven voor hem en zijn gezin. “Je had daar twee kansen om te overleven: vechten of vluchten. Ik heb voor het tweede gekozen”, vertelt hij. Na een jaar alleen in Nederland te hebben gezeten mochten zijn vrouw en zoon ook overkomen.

“Ik wilde geen geld krijgen om thuis te blijven en niks te doen. Ik wilde iets gaan betekenen voor andere mensen”

De Syriër was in zijn moederland al verpleger, op een kinderoncologie-afdeling. In Nederland wilde hij het liefst zo snel mogelijk weer aan het werk, maar zo makkelijk ging dat niet. Twee van de problemen: zijn Syrische diploma kwam niet overeen met de Nederlandse kwaliteitseisen en de taalbarrière was nog groot. Dit werkte niet mee bij het vinden van een baan. “Ik heb bijna honderd sollicitatiebrieven verstuurd. Zowel in de zorg als andere sectoren. Maar het antwoord was altijd ‘nee’.”

Dat leidde ertoe dat zijn gezin al die jaren heeft geleefd van een uitkering, hier schaamde hij zich enorm voor. “Ik wilde geen geld krijgen om thuis te blijven en niks te doen. Ik wilde iets gaan betekenen voor andere mensen.”

 

Werkloosheid en zorgtekort verlagen

De regio heeft graag veel meer mensen als Abdulwahed, die graag de mouwen willen opstropen en aan het werk willen in de zorg. Er wordt zo veel mogelijk personeel aangetrokken. Dat wordt geregeld door ZorgStart, een regionale samenwerking tussen zorgwerkgevers, regionale opleiders, UWV en de Regio Gooi en Vechtstreek. “Het is toegankelijk voor iedereen, of je nu werkend bent of in een uitkeringssituatie zit. Werkervaring in de zorg is niet nodig. Je krijgt een coach die je helpt en als het nodig is helpen we je met omscholen. Daarna koppelen we je aan een werkgever”, vertelt Erik Huijzer van ZorgStart.

Het zorgt voor een win-win situatie: zowel het zorgtekort als de werkloosheid zou hiermee verlaagd kunnen worden.

Hoewel het makkelijk klinkt om in de zorg aan de slag te gaan, is de aanwas nog niet heel groot. Uit de grote groep Syrische vluchtelingen is Abdulwahed nog bijna een uitzondering. Veel vluchtelingen met een medische achtergrond zijn namelijk niet in de zorg, maar in een andere sector aan de slag gegaan. Het voornaamste probleem: de taal.

Om in de zorg te werken moet je de Nederlandse taal namelijk goed onder de knie hebben en verschillende taalcursussen behaald hebben. “Dit kost veel tijd en is best lastig. Daarom zijn zij in bijvoorbeeld de bouw of de techniek gaan werken, zodat ze dat niet hoefden te doen. Dat is heel jammer, want we hebben de verpleegkundigen heel hard nodig en hierdoor gebruiken zij heel veel belangrijke kennis niet”, zegt Abdulwahed. In tegenstelling tot veel anderen is hij wel altijd blijven streven naar een baan in de zorg. “Ik vind het een heel mooi beroep en ik voel me goed als ik mensen kan helpen.”

Eerste contact

Na vijf jaar lang solliciteren en cursussen Nederlands volgen was het pas kort geleden eindelijk zo ver: Abdulwahed heeft zijn eerste contract ondertekend als verzorgende bij Amaris Gooizicht. In het begin vond hij het nog wel gek om hier te werken, verzorgingshuizen kennen ze in zijn land namelijk niet. “Dit was een hele nieuwe ervaring voor mij, want hier is het heel anders dan in Syrië. Daar zorgt de familie voor elkaar en heb je geen bejaardenhuizen. Maar ik vind het leuk om het Nederlandse zorgsysteem te leren kennen”, vertelt hij.

“Hiervoor had ik weinig contact met Nederlandse mensen. In mijn wijk wonen bijna alleen maar buitenlanders”

Naast dat Abdulwahed blij is dat hij eindelijk kan werken voor zijn geld, vindt hij het ook fijn dat hij meer Nederlandse sociale contacten op doet. “Hiervoor had ik weinig contact met Nederlandse mensen. In mijn wijk wonen bijna alleen maar buitenlanders. Ik heb in Hilversum nu heel goed contact met Nederlanders en dat vind ik heel leuk”, zegt hij met een grote lach op zijn gezicht.

Deze baan is slechts het begin. Abdulwahed is druk bezig met het maken van examens om een verklaring van vakbekwaamheid te krijgen. Waarna hij zichzelf, nu ook in Nederland, verpleegkundige kan gaan noemen. “Mijn vrouw, kinderen en ik gaan nu een mooie toekomst in Nederland opbouwen.”

 

Redactie NH Nieuws

Back To Top